Stroomgebieden

De elf bekkens van Vlaanderen

Vlaanderen is voor het waterbeheer ingedeeld in elf bekkens. Elk bekken verzamelt het water van een samenhangend stroomgebied naar één hoofdrivier of kanaalstelsel. Kies een bekken om de rivieren, kanalen en meetpunten te bekijken.

Een bekken is de meest natuurlijke manier om naar water te kijken. Waar bestuurlijke grenzen het landschap in stukken knippen, volgt een stroomgebied de zwaartekracht: alle regen die erin valt, vindt uiteindelijk haar weg naar dezelfde hoofdwaterloop. Wie het waterpeil van een rivier wil begrijpen, begint dus bij het bekken waarin ze ligt. Dat verklaart waarom een hevige bui in het ene gebied tot wateroverlast leidt en in het andere nauwelijks wordt opgemerkt.

De elf Vlaamse bekkens verschillen sterk van karakter. In het Benedenscheldebekken bepaalt het getij het peil, met tweemaal per dag eb en vloed op de Zeeschelde. In het Denderbekken daarentegen reageert het water snel en heftig op regen, met een lange geschiedenis van overstromingen in steden als Geraardsbergen en Aalst. Het vlakke IJzerbekken in de Westhoek voert zijn water dan weer traag af en loopt ’s winters gecontroleerd onder, terwijl het Maasbekken langs de Limburgse grens snel stijgt na regen in de Ardennen.

Andere bekkens worden sterk door de mens gestuurd. In het Bekken van de Gentse Kanalen en het Bekken van de Brugse Polders houden sluizen, stuwen en gemalen het peil op streefniveau. Op elke bekkenpagina vind je welke rivieren en kanalen er samenkomen, welke meetpunten er liggen en wat het peil er bepaalt. Wil je weten wanneer een hoog peil gevaarlijk wordt, lees dan onze gids over overstromingsrisico; voor de uitleg achter de cijfers is er hoe waterstanden gemeten worden.

Veelgestelde vragen over de Vlaamse bekkens

Wat is een hydrografisch bekken?
Een bekken of stroomgebied is het volledige gebied waarvan het oppervlaktewater naar één hoofdwaterloop of kanaalstelsel afstroomt. Vlaanderen is voor het waterbeheer ingedeeld in elf zulke bekkens, elk met een eigen samenhangend net van rivieren, beken en kanalen.
Hoeveel bekkens telt Vlaanderen?
Vlaanderen telt elf bekkens: het Leiebekken, Boven- en Benedenscheldebekken, het Denderbekken, Demerbekken, Dijle- en Zennebekken, IJzerbekken, Maasbekken, Netebekken, het Bekken van de Brugse Polders en het Bekken van de Gentse Kanalen.
Waarom is de indeling in bekkens nuttig?
Omdat water zich niets aantrekt van gemeentegrenzen. Door per stroomgebied te kijken, kan je begrijpen waar het water vandaan komt, hoe het zich verplaatst en waar hoog- of laagwater ontstaat. Het is de logische basis voor waterbeheer en voor het inschatten van het overstromingsrisico.
In welk bekken ligt mijn gemeente?
Dat hangt af van de rivier of beek waarop je gemeente afwatert. Kies hieronder het bekken dat je streek bevat; op de bekkenpagina vind je de bijhorende rivieren, kanalen en meetpunten.
Toont dit overzicht de actuele waterstanden?
Dit overzicht ordent de bekkens, rivieren en meetpunten en duidt hun karakter. Voor de actuele meting van een meetpunt verwijzen we telkens door naar de officiële Vlaamse waterportalen.
Toont Waterstanden.be de actuele, live waterstanden?
Nee. Waterstanden.be brengt overzicht, context en uitleg over de waterpeilen in Vlaanderen. De actuele meting van een meetpunt staat op de officiële Vlaamse waterportalen, waarnaar elke pagina doorverwijst.
Hoeveel bekkens telt Vlaanderen?
Vlaanderen is hydrografisch ingedeeld in elf bekkens, elk met een eigen stroomgebied, rivieren, kanalen en meetpunten. Je vindt ze allemaal terug in het overzicht van de bekkens.
Wat betekent een waterstand in meter TAW?
TAW (Tweede Algemene Waterpassing) is het Belgische hoogtereferentievlak. Een waterstand in meter TAW geeft de hoogte van het wateroppervlak boven dat nulpeil. De betekenis hangt af van de lokale drempels van het meetpunt, niet van het kale getal.